11 сарын 1-нд Дуурийн театрт Жизель баллет үзэж яваад Хүү-тэй тааралдсан. Би тэр өдөр бие өвдөөд баларсан боловч ямар ч байсан балетаа үзсэн шүү. Надад их таалагдсан. Өмнө нь үзье гэж өчнөөн бодож байж үзсэн болоод ч тэр үү, маш сайхан байсан. Олон цагаан хувцастай охидуудын намилзсан хөдөлгөөн, уянгалаг, сүрлэг хөгжим нэгдээд үнэхээр үзэсгэлэнтэй орчин бүрдэж байсан. Тэгтэл хүмүүс хажууд балетын цомнолын талаар баахан худлаа юм яриад байх юм. Тэгэхээр нь энэ балетын талаар жаахан юм блогтоо оруулахаар шийдлээ. Хүлээн авна уу.

ЖИЗЕЛЬ БАЛЕТ

2 бүлэгт

Дүрүүд:

Жизель-тариачин бүсгүй

Албер...

unen goy ayalguutai
setgeleese duulj bga bas neg l tiin gaihaltai medremj ogch setgeliig nuutshan dogdluuldag tiim l duu da
yaag setgeleese sonsood uzeerei taalagdana shuu

One - Apocalyptica

yu bichmeer bn teriigee l ...

Хүний амьдрал жаргал зовлонгоор ээлжилж байдаг нь тодорхой гэхдээ яг жаргал гэж юу юм болоо?... Жаргал гэдэг хүн хүний хувьд мэдээж өөр өөр харин миний хувьд бол... миний гэлтгүй ер нь.. аз жаргал гэдэг эрүүл байж, ямар ч санаа зовох зүйлгүй амар тайван байх үед л жаргал гэдэг чин жинхэнэ утгаараа байна байх да. Хүмүүс гэхдээ янз бүрээр л боддог байх жишээ нь. өөрийн хүссэнээ хийж өөрийнхөөрөө амьдарч байвал энэ нь аз жаргал байдаг. Ихэнх залуучууд ингэж боддог байх. За жаргал нэг иймэрхүү бичээд байвал их л юм бий орхие
Хүний амьдрал жаргал зовлонгоор ээлжилж байдаг. Гэхдээ үнэндээ зовлон гэж...

Зүүд...

Хар талд улаан бороо орж

Хаа нэгтээгээс сүнснүүд намайг дуудна

Тэнд би жинхэнээсээ дурлана

Тэвэрт минь харин үхдэл хэвтэнэ

Өглөө...

Бүүдийсэн тэнгэрт нар мандаж

Би амьд гэдгээ мэдрэнэ

Яг энд би жинхэнээсээ дурлана

Ягаахан уруул, бүлээхэн гарыг атгахыг хүснэ

Өдөр...

Хүмүүс өдрийн хоолоо идэж

Хөшигний цаана амьдрал хуучнаараа үргэлжилнэ

Би хэн нэгнийг сэтгэлээсээ эрнэ

Бие, сэтгэл, өөрийгөө бүхэлд нь тушаахаар яарна

Үдэш...

Гэрийн зүг ганцаар гуниглангуй алхана

Гэрэлт нар дахиад мандахгүй мэт жаргана

Яг ард минь танил хөлийн чимээ гарна

Янагхан минь би ирлээ гэж хэлнэ

Шөнө...

Би чамайг өдөржин хүлээсэн ...

Блогоо хаав. Буцаагаад нээв. Өөрөө өөрөөсөө өөрийгөө нуух гэсэн оролдлого амжилтгүй болов. Он цаг урсан өнгөрсөөр нэг л мэдэхэд 1345 хоног энэ орон зайд амьдарчихаж. Гэнэн бодлууд, гоёхон мөрөөдлүүд, итгэл, хайр, инээд хөөр, уй гашуу, уйтгар гуниг, нулимс бас... Олон олон дурсамжууд энэ л талбарт бичигдэн үлдэж... Блог, блог , блог... Яах гэж бичдэг тухай Захирал тун сайхан хүүрнэн өгүүлсэн байна лээ. Эргээд бодлоо. Би яагаад блогоо хаасын бол, яагаад өмнө нь бичээд байсын бол, бичихгүй болохоор яагаад байгаан бол гээд л...
Өчигдөр, уржигдар мессэнжэрээр, мессэжээр, утсаар "Яагаад блогоо хаасын...

Блог минь баяртай...

...Үлэмжийн гоо сайхны өмнө
Үлэмжийн гоо байхыг хүснэм
Харанхуй чанад дахь гүн гэгээ
Хачин намуун гэрэлтэхийг хүснэм
                                   Л.ӨЛЗИЙТӨГС 

Бага байхад харанхуйд ганцаараа сэрээд учиргүй айдаг байж билээ. Тэгмэгц нөгөө өрөөнд хүмүүс точигнож байх чимээг сонсмогц тайвширчихна. Босоод нүдээ нухалсаар ээж дээрээ, эсвэл өвөө дээрээ очиход “охин минь сэрчихлээ” гэсээр хошуу цорвойлгон угтана гэдгийг мэдэх болохоор л тэр. Балчир ухаандаа хэзээ ч ганцаараа харанхуйд сэрэхгүй юм шиг бодож явлаа.  Үргэлж л хананы цаадхан талд хайртай хүмүүс минь хүлээж байх юм шиг санадаг байж.

Өсвөр...