Энэ насандаа жаргахгүй бол ирэх насандаа шамбалын оронд төрж үхэлгүй мөнх үүрд жаргана. 1921 оноос өмнө монголд дэлгэрээд байсан бурхны шашин ийм л зүйлийг номолж байсан. Гэхдээ ирэх төрөлдөө жаргахын тулд буян үйлдэж, бурхны номонд сүсэглэх ёстой. Буян гэдэг нь лам нарыг тэжээх, сүм хийд бариулах мөнгө, хандиваар хэмжигдэнэ. Гуутай бурханд духаа зулгартал мөргөхийг хэлнэ.

Гэтэл гэнэт ийм бодол зурсхийлээ. Ирээдүйн жаргалын төлөө одоо байгаагаа золиослох хэрэгтэй гэсэн бидний ихэнхийн амьдралд мөрдөгддөг зарчим энэ насандаа жаргахгүй бол ирэх насандаа шамбалын оронд очиж төрнө гэснээс ялгаа ...

 Яруу найраг бол миний хувьд өөртөө нээсэн хамгийн гайхамшигт ертөнц. Миний хамгийн ихээр эрхэмлэдэг, хүндэлдэг, дотор нь байхад аз жаргалыг мэдэрдэг тийм ертөнц. Тиймээс тэр ертөнцийг бүрдүүлэгч яруу найраг гэсэн нэрэн доор өөрийнхөө толгой холбосон болхи үгсийг оруулж зүрхэлсэнгүй ээ. Тиймээс ч өөрийнхөө бичсэн зүйлсийг бичлэг гэж нэрлэхээр шийдсэн юм. Ердөө л миний доторх ертөнцийн болхидуухан илэрхийлэл гэх үү дээ. Гэхдээ л миний нэг хэсэг болохоор блогтоо оруулахаар шийдлээ.
Peter Callasen

Зүсний минь цаана нуугдах

Гэрэлт төрхийг

Анзаараагүй болохоор

Зүрхний минь гүнд цохилох

Их хүслий...

  Клод МонеХуучирч гандсан явган сандал

Хуурамч хайр, хоосон үнсэлтэд залхсан бүсгүй мэт

Намрын цэцэрлэгт уйтгарлана.

Хөлөөр нь хөглөрөх сүүлчийн навчис

Нулимс адил салхинд хийснэ...

Хэзээ, хаана, хэдүйд би

Хэний төлөө

Хуучирч гандсан явган сандал шиг

Гуниглан чичирч явлаа?

Сэтгэлийн минь гүнд тийм нэгэн дурсамж үлджээ

Сэршгүй бөх нойрондоо дурсамж минь автжээ.

Залуу нас минь тэр дурсамжийн цаана

Замд гарч үзээгүй мөрөөдөгч адил,

Зандалчинд хөөгдсөн ишиг адил хоцорчээ...

                                                                                          Ц. Буянзаяа 2002.4.4

...

 Зохиолч Г. Аюурзана бол номнуудаараа миний амьдралд хамгийн их нөлөөлсөн хүн гэж хэлж болно. Миний олон бодлууд аюур ахын зохиол, шүлгэн дотор амилчихаад явж байхыг хараад яагаад ч юм би Аюур ахыг аль дээрээс л таньдаг байсан юм шиг санагддаг. Блогтоо аюур ахын доорх шүлгүүдийг толилуулж байна. Өөрийнхөө "хамгийн" дуртай шүлгүүдээ жаахан нөөж байгаад дараа оруулнаа.

УЛААН НАВЧ

Миний тасдсан, миний мартсан

Улаан навчны төлөө

Энэ цэцгийг тасалья.

Үе үехэн санагддаг

Тэр эмзэгхэн навчнаас

Үнэртэж байсан хайрыг гишгэснийхээ төлөө

Энэ цэцгийг тасалья.

Тасарсан цэцгийг залуугийн алдаа гэж нэ...

 Би Л.Өлзийтөгс эгчийн тухай өчнөөн юм бичмээр байна, гэхдээ Өлзий эгч яруу найрагтаа л өөрийгөө хангалттай илэрхийлдэг. Өлзий эгчийн шүлгийг өнгөөр дүрсэл гэвэл надад яагаад ч юм цасны өнгө хамгийг тохирох юм шиг санагддаг. Цасыг бүхэлд нь харахад хичнээн цагаан, хиргүн тунгалаг билээ, харин ойртоод сайн ажиглавал тэр цагаан цасан дунд жижигхэн хар тоосонцрууд байхыг анзаарна. Тэр бол ганцаардал, уйтгар, гуниг,  мухардал, өөртөө итгэл алдрах гэсэн бидний мэдрэмжийн хар бараан хэсэгт хамаатай зүйлс. Гэвч тэр бүхэн цасан дунд байгаа болохоор цаана л гэгээн, бас цагаан байдаг. Өлзий эгчийн шүлгэ...

Нэг ийм хачин сэтгэцийн өвчин байх юм. Их сонирхол хөдөлдөг юм. Яг үнэндээ бид амьдрал дээр өөрсдөө хичнээн ч дүрд хувирах шаардлагатай болдог билээ дээ. 
СЭТГЭЛ ХУВААГДАХ ӨВЧИН

Dissociative Identity Disorder, multiple personality disorder, Minds in many pieces [1]

Сэтгэл хуваагдах өвчнийг Америкийн сэтгэл судлалын холбооноос дараахь байдлаар албан ёсоор тодорхойлсон байдаг: Сэтгэл хуваагдах өвчин гэдэг нь  хүн сэтгэцийн хувьд бие биенээсээ ангид, эсрэг тэсрэг өөр хэлбэрүүдэд хуваагддаг  хүний сэтгэхүйн гажсан үйл ажиллагаа юм. Өөрөөр хэлбэл хүний дотор дор хаяж хоёр өөр шинж төлөв бүхий зан...

Гадаа цасан будраад бүгдийг цагаанаар буджээ

Гар даараад улайсан ч сэтгэлд нар гараад дулаахан

Шуурга бүгдийг хийсгэн өөр газар аваачжээ

Шаналал гуниг бүхнийг орхиод сэтгэлийн тэнгэр цэв цэлмэг

Бүүдийсэн тэнгэр гуниг биш баяр авчирна

Будрах цасан төгсгөл биш эхлэлийг авчирна

Буцах шувууд ирнэ шүү хэмээн намайг даллана

Буман бодол түмэн зүйлээс чиний төрх тодхон харагдана

Шарласан навчис хаврын түрүүчээр өнгөө солин надад ирнэ

Шийтгэл шиг амьдрал тэр үед шагнал болон над дээр бууна

Нэвсийтэл дарах цас,  зуны үдшийн бороо болж эргэж ирнэ

Нэг л мэдэхэд он цаг улиран дахиад а...

Эцэс төгсгөлгүй мэт бодол хөвөрнө. Яг одоо цаг 21:56 болж байхым. Яагаад ийн бодолд дарагдах болсон шалтгаанаа өөрөө ч олохгүй юм. Намар болоод хүмүүсийн синдром хөдлөөд байгаан болов уу? Хүмүүсийн бишээ миний. Хүн цагаа тулахаар ийм муухай. Юм болгон дээр өөрөө өөртөө хань хайгаад л... Хүмүүст ямар байгааг огт мэдэхгүй хэрнээ зүгээр л би ганцаараа ийм биш гээд л... Хэзээнээс би ийм хүн болчихов? Өөрөөсөө асууя... Одоогоос гуруун жилийн өмнөх Гэрэлээг одоо байгаа байдалдаа аваад ирвэл зүгээр л санааширч суухаас илүү ихийг хийчихэж чадах чадал тэнхээ, ухаантай нэгэн байх байсан бизээ. Харин өнө...

Амьдрал юун дээр тогтдог гэлээ. Хайр, мөнгө, энээ тэрээ олоооон хувилбар байгаа. Гэхдээ эцсийн дүндээ минийхээр амьдрал итгэл дээр л тогтдог гэж боддог. Харин би олон сайн хүмүүсийн итгэлийг алдаж байна даа, хөөрхий.

Намрын налгар шар өдрүүд эхэлж хэн хүнгүй л ажил алба гээд завгүй байх шиг. Би ч завтай гэхэд хаашаа ийн, завгүй гэхэд ч хаашаа ийн яваад л байна. Амьдрал сайхан шүү дээ. Өөртөө хэлээд л тэр үгэндээ итгээд л өөрийнхөөрөө гүйж явна. Ингээд эрхэм нөхдөд чин сэтгэлээсээ баярлалаа гэж хэлэх гээд л... Дэндүү удчихлаа. Тэнхлүүн явахад тэмээгээр тусалснаас тэвдэж явахад тэвнээр тусла гэж сайхан үг бий. Яг цагаа тулахаар хэнээс тусламж гуйхаа мэдэхгүй пааникт орчихдог юм байна лээ. ТЭр л үед блог гэсэн энэ орон зай, тэнд танилцсан та нарыгаа хамгийн түрүүн санах юм. МАгадгүй сэтгэлийг чинь тэмтэрч мэд...